“Pas toen ik beter ging eten merkte ik hoeveel ik eigenlijk had ingeleverd.”
Na jaren half functioneren begon Tirza zich af te vragen of dit het nu was. Ze was pas 48, maar voelde zich oud, zwaar en opgebrand. Op haar werk meldde ze zich regelmatig ziek; thuis trok ze zich steeds meer terug. Niemand leek echt te begrijpen wat er met haar aan de hand was, ook zijzelf niet.
Wat waren jouw grootste klachten?
Het begon met vermoeidheid. Niet zomaar moe, maar uitgeput, alles voelde als een opgave. Concentreren lukte nauwelijks en ik kon ook om niks uit mijn vel springen. De nachten waren gebroken, ik werd heel vaak badend in het zweet wakker en voelde me daardoor overdag futloos. Op mijn werk probeerde ik me nog groot te houden, maar ik kon het tempo niet meer bijbenen.
Toen ik naar de huisarts ging stelde hij antidepressiva voor. Maar ik voelde dat het iets anders was. Alsof mijn lichaam in de war was. Ik had geen grip meer, niet op mijn stemming, niet op mijn gewicht, niet op mijn energie.
Hoe zag jouw eetpatroon er dan uit?
Chaotisch weet ik nu. Ik sloeg het ontbijt vaak over en at dan aan het eind van de ochtend iets snels: een croissant, yoghurt met fruit of wat koekjes. ’s Middags een broodje of gewoon niets, en ’s avonds iets makkelijks. En dan vaak later op de avond ging het mis: een zak chips, snoep, eigenlijk alles wat ik dan kon vinden in de kast.
Ik wist wel dat het niet goed was, maar ik had ook de energie niet meer om het anders te doen. De structuur was helemaal weg. En hoe slechter ik at, hoe slechter ik me voelde en hoe moeilijker het werd om daar weer uit te komen.
Wanneer besloot je contact met mij op te nemen?
Een vriendin van mij volgde jouw programma en vertelde dat haar overgangsklachten enorm waren verminderd. Ik was sceptisch, ik dacht: “Dat zal bij mij vast niet werken, ik ben al te ver.” Maar tegelijk voelde ik dat ik zo niet verder kon. Toen ik jouw website las, dacht ik: dit gaat niet over diëten, maar over herstel. Dat raakte iets bij me.
Wat gebeurde er toen je bij mij startte?
In het begin was ik vooral bang dat ik het niet zou volhouden. Ik had al zo vaak iets geprobeerd. Maar al na de eerste week merkte ik verschil. Ik voelde mij kalmer, ik kreeg weer rust in mijn hoofd. En tot mijn verbazing sliep ik beter.
De grootste verandering was misschien wel mentaal: ik voelde me niet langer machteloos. Ik deed iets wat wérkte. De eetstructuur, de rust in drie maaltijden, geen tussendoortjes, het geeft me houvast. En vanuit die houvast kon ik verder kijken: naar mijn stress, mijn werk, mijn grenzen.
Wat betekent deze verandering voor jou?
Ik ben natuurlijk nog steeds in de overgang maar het voelt gelukkig niet meer als een gevecht. Ik weet nu waar mijn klachten vandaan komen en ik weet wat ik kan doen om ze te beïnvloeden. Mijn lichaam werkt weer mét me in plaats van tegen me.
Ik eet nu voedzaam en regelmatig, ik beweeg weer een paar keer per week en heb weer zin om plannen te maken. Op mijn werk merk ik dat ik scherper ben. En thuis ben ik weer gewoon…aanwezig. Niet meer die vrouw die alles met moeite doet en loopt te snauwen.
Ik ben laatst nog bij de huisarts geweest voor iets heel anders. Hij vroeg hoe het nu met me ging, en ik heb verteld wat er veranderd is, over mijn voeding, mijn energie en hoe ik me nu voel. Hij was verrast maar ook oprecht blij voor me. Hij zei zelfs dat hij het mooi vond om te zien dat ik zó goed hersteld was.
Herken jij jezelf in het verhaal van Tirza?
Je hoeft niet te wachten tot je uitgeput raakt of jezelf kwijtraakt.
Met een stevig voedingsfundament kun je al veel herstellen — zelfs voordat de rest op zijn plek valt.
Lees meer over Keto zonder de Valkuilen